«Επειδή αντιμιλάς!»

Τις έτρωγε στα μούτρα από επιλογή, γιατί μια φορά που γύρισε, κάτι ξύλινο έσπασε πάνω του.
Δεν το θυμάται καλά γιατί σωριάστηκε.
Οι παλάμες σκίζαν τον αέρα και κατέληγαν στα παιδικά του μάγουλα σα βόμβες.
«Αυτό που σου λέω εγω!»

Επόμενη στάση.
Η μαμά.

Εκείνο το γαμημένο εκατοστό που άφηνε κενό η πόρτα με το κάσωμα..
Λες και ήταν επίτηδες για να μπαίνει σε πειρασμό να βλέπει τη μάνα του να τις τρώει.
Όλη η μανία της θάλασσας και του γερο-μαλάκα πάνω της.
Και πως να μην κοιτάξει άλλωστε.
Τόσο ουρλιαχτό…

Και τα ουρλιαχτά έπαψαν. Έπαψαν. Δεν το άντεξε η μαμά.
Κάτι παθολογικό, κάτι στην καρδιά είπαν.
Ποια καρδιά…

Έμεινε να τον προσέχει η γιαγιά για χρόνια.
Σκάλιζε λέξεις στο ξύλο του κρεβατιού με κείνο το κυρτό κρητικό μαχαίρι που του είχε φέρει «δώρο» από ένα ταξίδι.

«Είμαι μαχαίρι κρητικό όπλο τιμής κι ανδρείας
μα πάνω απ’όλα ενθύμιο παντοτινής φιλίας».

Άνοιξε η πόρτα και άκουσε ξανά αυτό τον ήχο.
Αυτές τις πέτσινες μπότες που όλο και πλησίαζαν το δωμάτιο.
Τον μισούσε αυτόν τον ήχο.
Πρώτη στάση. Το δωμάτιο του μικρού.
Πιο έντονες οι μπάτσες -Δεν είσαι πια μικρό παιδί..
Με μια αυθόρμητη κίνηση πάνω στο μπούγιο το «ενθύμιο φιλίας» καρφώνεται κάτω από τα πλευρά, εκεί δίπλα στο συκώτι.
Πιασάρικη κίνηση – Φυλακόβια – Την είχε ξεπατικώσει από μια γαμάτη σκηνή στο American History X.

Δεν θα ακούσει ξανά αυτές τις σάπιες μπότες.

Και τι όμορφη αυτή η λιμνούλα από φρέσκο, θαλασσοδαρμένο αίμα.
Έφτιαξε ένα καραβάκι από χαρτί και το άφησε στη λιμνούλα.
Στην πλώρη αχνοφαινόταν το όνομα δoσμένο από χρόνια.

«Δικαιοσύνη»

Φόρεσε το πιο καλό του χαμόγελο και βγήκε για καφέ.

The post S/S Justice appeared first on Thanasis Karras.

Έδωσες νόημα στην κάθε γουλιά εφηβικό αλκοόλ που κατεβάσαμε,
στην κάθε τζούρα καπνό που ζωγράφισε σταχτιά, τα νεανικά μας πνευμόνια..

«Κλάψαμε με στίχους που γραφτήκαν για τις πτώσεις».

Ξεπλύναμε της ψυχής τα δύσβατα. Τα στοιχειά μας.
Τα πήρες και μας τα πέταξες στα μούτρα. Στα μούτρα ρε φίλε..
Αγαπήσαμε το φόβο μας,τον κάναμε όπλο.
Πάψαμε να του γυρνάμε την πλάτη.

Πάντρεψες όμως τόσο όμορφα και αγνά τη Φθορά με το Φως,
το Σκοτάδι με τη Ζωή,
που σε ερωτεύτηκε το Έρεβος και θέλησε να σε κάνει δικό του.

Μα δεν τα κατάφερε, Θάνο.

Σήμερα ο αέρας, ψιθυρίζει στιχάκια σου.
Δε σε νίκησε το σκοτάδι, μαύρε άγγελε.
Δεν υπήρξαμε μόνο στα όνειρα μας, και όχι, δε θα κλάψουν μόνο στο χωριό..
Υπήρξαμε εδώ μαζί, μια ζωή, ένα Φως.
Και στη μέση το πιο όμορφο, το πιο Διάφανο κρίνο.
Τόσο διάφανο, που είδαμε μέσα από τα σκούρα του ρούχα.

Και αντικρίσαμε μόνο πόνο και φως.
Ο πόνος έφυγε..

«Γίνε φωτιά κι όρμησε προς την ανηφοριά!»

Ζούμε όση ζωή θελήσουμε να ζήσουμε!
Είμαστε τα Διάφανα Κρίνα!

The post Ζούμε όση ζωή θελήσουμε να ζήσουμε! appeared first on Thanasis Karras.

Να κρατηθεί η νιότη φρέσκια

σε λαιμούς κοριτσιών που ερωτεύονται

τα βράδια που στον καθρέφτη, τις ρυτίδες σου μετράς.

Και θυμάσαι..
Τότε που κρεμούσες στο δικό σου στέρνο

..άντρες

Κι έλαμπες.

Κι ακόμα λάμπεις.

11 ευρώ και μαύρα.

Το λουράκι δώρο..

The post 11 και μαύρα appeared first on Thanasis Karras.

Γέμισε μπογιές, και ξύλα και ρόδες.

Παιχνίδια που δε ξέρω να παίξω, κι όμως μου δείχνεις

πώς.
Λεκέδες που δε σβήνουν γιατί είναι λεκέδες χαράς.

Και τη χαρά, δε την πλένεις παρά την αφήνεις εκεί,

να φαίνεται!

Να φύγεις όποτε θέλεις – έτσι πρέπει –

να φύγεις.

Μα, άφησέ μου τα παιχνίδια..

The post Τα παιχνίδια appeared first on Thanasis Karras.

Μου ζητήθηκε από τον καλό φίλο, ηθοποιό και υπεύθυνο της Καταπactής, Σωτήρη Δούβρη, να γράψω ένα κείμενο το οποίο θα ήταν και τα λόγια που επρόκειτο να απαγγείλει ο Θάνατος κατά τη διάρκεια της παράστασης “Ματωμένος γάμος” του Λόρκα.

Με χαρά μου λοιπόν έδωσα αυτές τις γραμμές με τίτλο “La bruja muerta” στους μαθητές του εργαστηρίου και περήφανα είδα τις λέξεις να παίρνουν σάρκα στην όμορφη προσπάθεια της ομάδας του Σωτήρη.

Τιμή μου και τώρα και πάντα…
Το κείμενο:

Πλανήθηκα στα βάθη των αιώνων.
Κράτησα την παγωμένη μου λάμα ακονισμένη καλά.
Υπήρξα το πριν μα είμαι και το μετά σε αυτό το μικρό διάλλειμα που πιστέψατε ότι σας δόθηκε ο έλεγχος.
Ακούραστος.
Μα πως αλλιώς;
Έρχεστε μόνοι σας σε μένα.
Με πολέμους. Με μίσος. Ακόμα και με συμφορές που τις βαφτίσατε αγάπη.
Άδειοι, αδύναμοι, ζηλόφθονες..

Τις νύχτες στα σκοτάδια, νομίσατε ότι θα κρύψετε το πόσο έχετε εκπέσει.
Τοτε διαπράξατε και τα μεγαλύτερα αίσχη σας.
Μα το Φεγγάρι ήταν εκεί, να φωτίσει τη μικροψυχιά σας.
Κι ας το αφήσατε μονάχο.
Άγρυπνο και μόνο.. –  Το βάψατε κόκκινο ξανά και ξανά..
Λάγνοι, άπληστοι, λαίμαργοι.
Και γω δίπλα σας – Αθόρυβος παρατηρητής μια ξέφρενης πορείας προς το απόλυτο τίποτα, μιας ασέβαστης αντίστροφης μέτρησης με προορισμό την παγωμένη αγκαλιά μου.

Σας δόθηκαν εντολές και δε σεβαστήκατε καμιά.
Σας όρισαν αμαρτήματα και τα διαπράξατε κατά συρροή.
Φτιάξατε θρησκείες από φόβο, βασισμένες στην ανάγκη για μια τελική συγνώμη.
Για σωτηρία..
Ζητάτε συγχώρεση..
Ό,τι πιο υποκριτικό σκαρφίστηκε ο νους σας για να κρύψετε την καθημερινή υποκρισία σας.

Γονατιστοί μπροστά στα πόδια μου με βουρκωμένα μάτια παρακαλάτε για λίγο ακόμα χρόνο.
Κι όμως, τον είχατε.
Ο χρόνος υπήρξε από την πρώτη στιγμή.
Μα πόση σπατάλη?
Πάνω στα μεθύσια σας φωνάξατε πως δε θα συναντηθούμε ποτέ, φουσκώσατε τα πνευμόνια σας με αέρα και ουρλιάξατε πως δεν υπάρχω.
Πόσο μικροί…
Το πιο αδύναμο από όλα τα πλάσματα μα το πιο τυφλωμένο από το τεράστιο Εγώ του.
Αλαζόνες νάνοι αιχμάλωτοι του υλισμού και των ψεύτικων – πουλημένων συναισθημάτων.
Αδηφάγοι..
Και στο τέλος ένα μονάχα κέρμα για τον βαρκάρη.
Τόσο κοστολογήσατε την τελευταία σας πράξη.
Ένα κέρμα.
Μα εγώ δε δίνω ρέστα.
Όσοι νομίσατε ότι είστε το Άλφα, είμαι το Ωμέγα σας!

Περισσότερα για την Kαταπactή
https://www.facebook.com/katapacti/

Σωτήρης Δούβρης

Ο στόχος επετεύχθη!
Ο κύκλος του #theloveproject2018 ολοκληρώθηκε με τις παραστάσεις του #theloveproject2018finalcut που είχαν μεγάλη ανταπόκριση! Οι μαθητές της Καταπactής έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό πάνω στη σκηνή, ερμηνεύοντας τρία έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, τόσο στον χώρο της Καταπactής, όσο και στον πολυχώρο του δημαρχείου Παλαιού Φαλήρου! Αντί εισιτηρίου, συγκεντρώθηκαν τρόφιμα και φάρμακα για τη “Λέσχη αλληλεγγύης – κοινωνικό φαρμακείο Νέου Κόσμου” αλλά και για το “Κοινωνικό παντοπωλείο του δήμου Παλαιού Φαλήρου”.
Ευχαριστώ προσωπικά όλους τους μαθητές που με το ταλέντο, το μεράκι, την αφοσίωση και τη σκληρή δουλειά τους συνέβαλαν καθοριστικά στην επιτυχία των παραστάσεων μας!
Μικρό διάλειμμα το καλοκαίρι. Τα καλύτερα έρχονται… από Σεπτέμβρη!

*Οι φωτογραφίες της παράστασης είναι του Ορέστη Ροβάκη

The post #theloveproject | Καταπactή appeared first on Thanasis Karras.

Να με παίζουν στα χείλη τους τα βράδια οι μεθυσμένοι/
κερνώντας/
με χαριστικές βολές/
το κουρασμένο τους συκώτι/
να αφουγκράζομαι τα πιο μελανά τους μύχια.
Να απαλύνω τα σημάδια της εξουσίας/
στο μέτωπο αγριεμένων πιτσιρικάδων/
όταν η επίπονη επαφή με το γκλόμπ/
προσπαθεί να σωπάσει το βραχνιασμένο τους “αγαμίσου”/
την ώρα που στα στενοσόκακα/
ο έμπορας θησαυρίζει μεταπουλώντας ψυχές.

Να σκληραίνω τις θηλές/
διψασμένων κοριτσιών/
που παραδίνονται σε εφήμερες μεταμεσονύκτιες υποσχέσεις/
και να γίνομαι ένα/
με το εκστασιασμένο χτυποκάρδι τους/
την ώρα που η κυριά του κάτω ορόφου/
χτυπάει με μανία το σκουπόξυλο στο σοβά του ταβανιού.

Να λιώνω γρήγορα.
Ν’αντέχω λίγο.
Μα να ζω πολλά.
Παρά να φλερτάρω
την ψαρίλα των ωμέγα τρία
στην τιγκαρισμένη σας κατάψυξη.

The post Όχι ωμέγα appeared first on Thanasis Karras.

Μια μέρα πριν τη λήξη του χρόνου με βρίσκει πάλι σε ένα μπαλκόνι της πρωτεύουσας.
Δε τη ζήλεψα ποτέ είναι η αλήθεια, παρά μόνο τις χαμένες ώρες των ανθρώπων της στα μέσα μεταφοράς, δεδομένης της δυνατότητας να χαθούν σε σκέψεις και μουσικές όσο ο τερματικός προορισμός αργεί.

Τέσσερις και πέντε σήμερα και χαζεύω τα μπαλκόνια στη γειτονιά.
Τα αναμμένα φώτα μαρτυρούν και άλλους συνοδοιπόρους άυπνους.
Αυτό το μωσαϊκό αγρύπνιας δε μ’αρέσει ομολογώ.
Αλήθεια πόσο δύσκολο είναι να κοιμηθείς πια συνεχόμενα?
Τι είδους οργανισμός προτιμά να φλερτάρει με καυτές τζούρες παρά να παραμένει βυθισμένος στις μεριές του ασυνείδητου?
Η χλωμή κυρία στο αντικαπνιστικό μήνυμα πάνω στη συσκευασία αποτελεί πια γνώριμη φιγούρα. «Σταματήστε το κάπνισμα, συνεχίστε να ζείτε με τα αγαπημένα σας πρόσωπα».
Με κοιτάει ίσια στα μάτια, με αυτό το ενοχικό αλλά θλιμμένο βλέμμα σα να της στέρησα κάτι. «Μόνο σε μένα στερώ καλή μου κυρία, δική μου η ζωή, δικές μου και οι στερήσεις»..

Αύριο θα μαζευτούμε πάλι για υπερκατανάλωση φαγητού και αλκοόλ.
Ο βαθμός καλοπέρασής μας θα εξαρτηθεί πάλι από likes, κοινοποιήσεις και insta stories.
Όσο το ποσοστό μπαταρίας είναι διψήφιο, τόσο η βραδιά δε θα έχει τέλος.
Τα megabytes καταναλώνονται άκοπα, σκορπώντας φιλάρεσκα χαμόγελα.
Που να αντέξεις τόση χαρά..
Ευχές, κοινοποιήσεις τοποθεσίας από χιονισμένα μέρη και ζεστά ποτήρια κρασί, λαμπάκια, αγγελάκια, αισιοδοξία on steroids !
“Να μην ξεχάσουμε»
«Υγεία σε όλους»
«Χρόνια καλά»
«Φέτος είναι η χρονιά μου»

3,2,1 αλλάζει ο χρόνος.
Όλοι όρθιοι, αλυχτούν με τα μάτια στραμμένα στο κινητό.
Πρόλαβα να ανεβάσω πρώτος πόσο καλά περνάω ή με πρόλαβαν?
Μην ξεχάσω να δείξω και τη βασιλόπιτα, το φλουρί, το ακριβό κρασί που πίνω, τη μισή ώρα χαρτιά που έπαιξα.
Και από αύριο, το αμάξι πάλι με το λαμπάκι της βενζίνης αναμμένο.
Τη δουλειά μου, τη βόλεψή μου και καλή χώνεψη.

Τελειώνω το τσιγάρο και πάω μέσα.
Θα αφήσω το φως στο σαλόνι ανοιχτό, παρέα με τους υπόλοιπους νυχτερινούς συμπάσχοντες.
Σα να περνάει ο επιτάφιος κάτω από τα σπίτια και μείς να το γιορτάζουμε ξοδεύοντας κιλοβατώρες.
Αύριο αλλάζει ο χρόνος.
Και βλέπουμε…

Θ.Κ. 30/12/2018

The post Νικοτινάτα appeared first on Thanasis Karras.

Μέσα απο τις ταινίες, τα κόμιξ και τα animation που πρωταγωνιστούν, υψώσαμε και μεις κεφάλι, κυριώς τα αγόρια.
Πατήσαμε πόδι στο φόβο, παριστάναμε τους καμπόσους, ή τουλάχιστον έτσι νιώσαμε μέχρι να μεγαλώσουμε και να φάμε την πρώτη παντόφλα.

Βέβαια ας είναι καλα η Μarvel και τα υπόλοιπα αντίστοιχα μεγάλα στούντιο που μας επιτρέπουν ακόμα να φοράμε τα βράδια τη μπέρτα μας…αφού πρώτα η γυναίκα πέσει για ύπνο.

Καλλιτέχνες απο διάφορα σημεία του πλανήτη έχουν κατα καιρούς ασχοληθεί με το κομμάτι του ξεπεσμού των υπέρ ηρώων ή με την ανθρώπινη πλευρά τους.
Μιας και είναι “αθάνατοι” και δε θα προλάβουμε τα γηρατειά τους ας κάνουμε μια βόλτα μέσα από τα έργα καλλιτεχνών.

Eddie Liu (painter)
Flash – Batman – Superman – Wonder Woman

Δε σκάνε και από νιάτα οκ.
Όχι πως άν χρειαστεί δε θα ρίξουν κάνα δυο ψιλές αλλά οκ..το πιο πιθανό είναι να πλακώσεις τίποτα τσίπουρα.
Ο Κλαρκ ο Κέντ φαίνεται πως τα έχει ήδη ξεκινήσει.
Ο Μπάτμαν παραμένει αντρικός ακόμα και στα γεράματα. Αρχοντικός.
H Wonder Woman κρατιέται σχετικά καλά, είναι ψιλοσίγουρο ότι το έχει ρίξει στις σαπουνόπερες ενώ ο κόκκινος Μπαρτ Ρέινολντς αγέροχος περιμένει χρόνια τη νέα αποστολή.
Δε νομίζω πως θα έρθει σύντομα κάτι.

Martin Beck (protographer) Πόσα χιλιόμετρα να γράψεις πετώντας;
Γύρισες τη Γη όταν η φορά της ήταν ανάποδα, σταμάτησες τρένα, έπιασες πυρηνικά και τα έσκασες στην αγκαλιά σου.
Ντάξει είπαμε είσαι ο Σούπερμαν, αλλά πόσο άλλο.
Βέβαια η ξάπλα στον καναπέ και τσαγάκι με τη Superwoman δεν είναι κάτι που θα αφήσει τη Λόις Λέιν αδιάφορη.
Έχεις δει πως σε κοιτάει στα μάτια μετά από 37286 φορές που την έχεις σώσει ενώ πέφτει..
Με ένα άρθρο στην Daily Planet πάλι ο κακός θα βγεις..

Κλασικός Τόνι Σταρκ.
Junk food, ύφος μπλαζέ και βαρβατίλα
Κάποτε με την πιστωτική του αγόραζε χώρα, εδώ τρώει την πατάτα με το χέρι.
Βέβαια με το χέρι έτρωγε και όταν είχε λεφτά.

JASON BARD YARMOSKY (painter)

Το American Dream.
Ο Captain America σε στάση Carlito.
Η ασπίδα έχει μπει στο πατάρι και μια εφημερίδα είναι ό,τι χρειάζεται για να γίνει η δουλειά.
Αν κάνεις το λάθος και του την πέσεις θα σε πλακώσει με το ωροσκόπιο και αυτό ήταν. Τόσο απλά.
+100 κιλά τεστοστερόνη για το Aviator γυαλί σε κλειστό χώρο.

Gregoire Guillemin (illustrator)

O Gregoire μας έδωσε μια γεύση από την κρυφή καθημερινότητα των ηρώων.
Δεν έχει σημασία αν κρατάς 3 κοντέινερ τούβλα με το ένα χέρι ή αν σταματάς σφαίρες με το κούτελο.
Ακόμα και οι ήρωες πρέπει να χαλαρώνουν.
Ε Hulk;

  May the force be with you !

The post Υπερήρωες σε σύνταξη | Όταν η κόκκινη μπέρτα συμπλήρωσε τα ένσημα. appeared first on Thanasis Karras.

Οι Monovine για περίπου μια ώρα ανεβάζουν παλμούς, ιδρώνουν τα T-shirt των κοριτσιών και παίρνουν κεφάλια…

Δε ξέρω αναγνώστη τι είναι αυτό που γυρεύεις ν’ ακούς για τα live των 1000MODS
Τα live των 1000MODS είναι καύλα , όπως το κοινό τους.

Οι πρωταγωνιστές πλέον μαζί με τους 1000MODS, είναι στο συγκλονιστικό τους κοινό!

Ήταν εκεί για όλους εμάς που αγαπάμε αυτές τις μουσικές κι αυτά τα παιδιά κάνουν καλά που κάνουν αυτό που θέλουν να κάνουν, ο Θανάσης Καρράς από το σινιάλο.

Και σας μεταφέρει τα ωραιότερα φωτογραφικά στιγμιότυπα της χθεσινής 1000MODS μουσικής εμπειρίας.

Διοργάνωση: Mojo live

Απολαύστε τους:

The post Οι πρωταγωνιστές είναι πλέον μαζί με τους 1000MODS (οι MONOVINE) και το συγκλονιστικό τους κοινό! appeared first on Thanasis Karras.

Φέτος, μου δόθηκε η ευκαιρία για μια βόλτα που μπορεί να μην κατάφερα να κάνω ως παιδί, είχα όμως υποχρέωση να την κάνω δώρο στο δικό μου γιο.
Ο οδοντωτός, το ιστορικό τραίνο που ανέβαινε τα βουνά προς τα Καλάβρυτα πριν από περίπου 120 χρόνια, μπορεί να έχει πλέον εκσυγχρονιστεί αφού το “‘Όχι άλλο κάρβουνο” έγινε πραγματικότητα, η διαδρομή όμως διατηρεί τη μαγεία της ανέπαφη.

Ο οδοντωτός Διακοπτού – Καλαβρύτων, αποτελεί ένα τουριστικό αξιοθέατο.

Το τραίνο, με τη δυνατότητα που έχει να «σκαρφαλώνει» ψηλά, στις μεγάλες κλίσεις του εδάφους, μέσα από περιοχές με ξεχωριστό ενδιαφέρον περιήγησης, σε συναρπάζει.

Με μια μοναδική διαδρομή περίπου μιας ώρας που ξεκινά από το Διακοπτό, ο οδοντωτός, διασχίζει το φαράγγι του Βουραϊκού, περνά από το χωριό Ζαχλωρού και καταλήγει στα Καλάβρυτα.

Η διαδρομή 22 χιλιομέτρων που διανύει, πραγματοποιείται με ταχύτητα που κυμαίνεται από 30 έως 40 χλμ/ώρα στην απλή γραμμή και από 6 έως 15 χλμ/ώρα, στο οδοντωτό κομμάτι.

Εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι οι Έλληνες επισκέπτες ήταν ελάχιστοι.

Μαζί μας ένα μεγάλο γκρούπ από Ιάπωνες, ευγενέστατοι και ενθουσιασμένοι με την ομορφιά που μας περικύκλωνε.

Μ’ ένα εισιτήριο των 20 ευρώ, περιμέναμε κι εμείς το ίδιο ανυπόμονα.

Το σιδηροδρομικό δίκτυο είναι οδοντωτό στα σημεία όπου λόγω της μορφολογίας του εδάφους υπάρχουν μεγάλες κλίσεις.

Ο χαρακτηρισμός «οδοντωτός», όπως είναι προφανές, προέρχεται από τα «δόντια» που χρησιμοποιούν οι αμαξοστοιχίες του τύπου αυτού, για να τις βοηθούν να σκαρφαλώνουν στις μεγάλες κλίσεις.

Η αμαξοστοιχία είναι ειδικά κατασκευασμένη, ώστε η οδόντωση να προσαρμόζεται στα σημεία της γραμμής όπου αυτό επιβάλλεται, τόσο στην άνοδο όσο και στην κάθοδο της διαδρομής.

Διαδρομή

Διανύει 22 χιλιόμετρα διαδρομής και αναρριχάται σε υψόμετρο 750 μέτρων. Το  δρομολόγιο διαρκεί περίπου μία ώρα, με σταθμό αναχώρησης το Διακοπτό και σταθμό άφιξης τα Καλάβρυτα.

Στη διαδρομή πραγματοποιείται ενδιάμεση στάση στο Μεγάλο Σπήλαιο.

Η διαδρομή περνά μέσα στο φαράγγι πλάϊ στο Βουραϊκό, το ποτάμι που δημιουργεί μικρούς και μεγάλους καταρράκτες.
Στη θέση μάλιστα Καταρράκτης, τα νερά του ποταμού πέφτουν σχεδόν κάθετα και ορμητικά κάτω από το γεφύρι της γραμμής.

Επόμενο πέρασμα, Δικαστήρια.
Η τοποθεσία πήρε το όνομά της από μια μικρή ημικυκλική σπηλιά όπου σταλακτίτες δημιουργούν μια φυσική εικόνα που θυμίζει αίθουσα δικαστηρίου.

Τα πιτσιρίκια ενθουσιασμένα.

Το τραίνο πραγματικά περνάει από απόσταση χιλιοστού από τρύπες μέσα στα βουνά .

Οι δε κάμερες των Ιαπώνων φίλων, είχαν πάρει φωτιά κι εμείς σε ρόλο διερμηνέα, προσπαθούσαμε να “κεράσουμε” κάποια ιστορικά στοιχεία για το τόπο.

Στο πρώτο κομμάτι μέχρι τη Ζαχλωρού, βιώνεις  μία απίστευτη ένεση “αποτσιμέντωσης”, ενώ μετά, το μάτι ανοίγει αντικρύζοντας το χιονισμένο Χελμό.

Φτάνοντας στα Καλάβρυτα, ο επισκέπτης συνειδητοποιεί την ετυμολογία του ονόματός τους, καθώς τα «Καλά βρυτά», σημαίνουν τα καλά νερά, όπως πράγματι αναβλύζουν σ’ αφθονία στο τόπο αυτό.

Τα Καλάβρυτα  εκείνη την μέρα,  ήταν μουντά και βροχερά, χωρίς όμως αυτό ν’ αποτελέσει  εμπόδιο στην όμορφη αυτή βόλτα.

Ίσα- ίσα που απολαύσαμε και το τελευταίο ζεστό καπουτσίνο για το φετινό χειμώνα ενώ τα μικρά έτρεχαν στη βροχή.

Η επιστροφή, σου αφήνει μια γεύση “πού ήμουν και πού πάω τώρα”, όμως η ανάσα που έχεις πάρει από τη βόλτα είναι αρκετή για ν’ αντέξεις τις κόρνες και τις φωνές που σε περιμένουν στην πόλη.

Μακάρι να μας δίνονταν πιο συχνά οι ευκαιρίες για τέτοιες «τζούρες  ανάσες» στη φύση, όσο και αν κρατάνε..

Αν μη τι άλλο, δημιούργησα μία ωραία ανάμνηση στον γιό μου που μεγαλώνοντας θα θελήσει να την επαναλάβει..

The post Μια μουντή Μ.Παρασκευή στον Οδοντωτό appeared first on Thanasis Karras.