Χαϊκού σε έναν άγγελο

Δες, ξημερώνει.

Κάτι σπουργίτια πετούν.

Θρόισμα φύλλων.

Στο κρεβάτι μου,

μια αχτίδα ζεσταίνει

το άρωμά σου.

Μάλλον έφυγες.

Πριν το φως σε χαϊδέψει.

Τρέμαν τα χείλη.

Λαμποκοπούσες,

μες τα θεοσκότεινα,

μαβιά σεντόνια.

Μιά σκοτοδίνη.

Μιά ζαλάδα της στιγμής

το αγγιγμά σου.

Μυρίζεις μύρο.

Σα ξεχασμένου Θεού

το στερνό χνώτο.

Δεν είχα χρόνο.

Μόνο μια ερώτηση!

Το όνομά σου..

Έπιασε μπόρα.

Μια δυνατή αστραπή.

Σύννεφα στάχτη.

Απ’το φεγγίτη,

κρύο και λασπόνερα,

τρίζουν στο ξύλο.

Κοίταξα δίπλα,

το κρεβάτι μου μονό.

Το κατάλαβα.

Πραγματικότητα,

σκληρή μυαλού δυνάστρια.

Ήσουν όνειρο.