Το σαλόνι

Πώς να μαζέψεις ξανά το σαλόνι; Γέμισε μπογιές, και ξύλα

και ρόδες. Παιχνίδια που δεν ξέρω πια να παίξω, κι όμως μου δείχνεις

πώς. Λεκέδες που δε σβήνουν γιατ’΄είν λεκέδες χαράς.

Και τη χαρά δε την πλένεις παρά την αφήνεις εκεί,

να φαίνεται! Να φύγεις όποτε θέλεος – έτσι πρέπει –

να φύγεις.

Μα άφησέ μου τα παιχνίδια.