Της ψυχής σου τα στολίδια
Ένα κόσμημα για κάθε γκρίζα σου τρίχα.
Να κρατηθεί η νιότη φρέσκια,
σε λαιμούς κοριτσιών που ερωτεύονται,
τα βράδια που στον καθρέφτη τις ρυτίδες
σου μετράς.Και θυμάσαι.
Τότε που κρεμούσες στο δικό σου στέρνο άνδρες,
και έλαμπες
σα το τελευταίο άστρο πριν ξημερώσει.
Μ’ακόμα λάμπεις. Και το ξέρεις.
Τώρα ξέρω και γω.