Με τον καιρό

Με τον καιρό, τα γράμματα μου αλλάζουν όψη, γίνονται πιο άσχημα.

Παλιότερα, οι γραμμές και οι καμπύλες τους ήταν σα κοπέλας νεαρής, που

λικνίζεται μεθυσμένη χορεύοντας. Τώρα τα βλέπεις ατσούμπαλα,

σαν υπέρβαρο κύριο που ξεχάστηκε μπροστά στην τηλεόραση,

χρόνια ολόκληρα, τρώγοντας

και καπνίζοντας.

Ίσως φταίει που η ζωή μας έγινε οθόνη αφής

Και η ψυχή μας καμένο pixel.

Ισως φταίω και γω..